علینقی وزیری

علینقی وزیری فرزند موسی وزیری، افسر قزاقخانه و بی بی خانم استر آبادی، نویسنده، بنان گذار اولین دبستان دخترانه  و یکی از پیشگامان حقوق زنان ایران بود.

وی از 14 سالگی نواختن تار را نزد دایی دکترش حسیعلی خان آغار نمود. از سلیمان خان ارمنی موزیک نظام درس گرفت و به همراهی دوستش مطیع الدوله حجازی برای یادگیری موسیقی علمی مغرب زمین و ارگ شاگرد کشیشی شدند که معلم مدرسه سن لویی بود. وی در تمرین تار آنقدر افراط می‌کرد که به قول مادرش شام و ناهار نداشت. برای اینکه انگشتانش به جای پرده ها عادت کنند در تاریکی ساز می زد.


 

به لطف مصطفی قلی بیات که تمام هزینه اقامت چند ساله وزیری را در اروپا تقبل نمود، توانست به مدت سه سال در آموزشگاه عالی موسیقی فرانسه به تحصیل علم هاماهنگی(هارمونی) و آواز بپردازد. پس از آن به آلمان رفت و بیش از یک سال در هنرستان موسیقی برلن درس موسیقی دید.

پس از بازگشت به ایران مدرسه موسیقی را در اسفند ماه 1302 و کلوپ موزیکال را در سال 1303 تاسیس نمود و در سال 1304 اقدام به برگزاری سلسله کنسرت ها و سخنرانی هایی در زمینه هنر و زیباشناسی موسیقی کرد.

در سال 1307ریاست مدرسه موسیقی به او محول شد. این آموزشگاه به مدرسه موسیقی دولتی تبدبل شد که دوره آن 5 سال بود. در سال 1313 مدرسه موسیقی به مدرسه عالی موسیقی و سپس به هنرستان موسیقی تغییر نام داد. همچنین در این سال وی توانست تدریس سرود را در برنامه درسی آموزش و پروش دوره دبستان بگنجاند.

وی تا آغاز جنگ جهانی دوم در مقام ریاست مدرسه موسیقی انجام وظیفه کرد و پس از آن به تدریس در دانشگاه تهران به عنوان استاد ممتاز و تالیف کتاب هایی در زمینه موسیقی پرداخت.

سرانجام علینقی وزیری در بامداد هجدهم شهریور ماه 1358 پس از یک عمر خدمت به موسیقی در سن 93 سالگی در بیمارستان جم تهران جان به جان آفرین تسلیم کرد

ایرج میرزا در وصف او در منظومه زهره و منوچهر از زبان زهره گفته‌است:

من کلنل را کلنل کرده‌ام          *** پنجه او رهزن دل کرده‌ام

نام مجازیش علی‌النقی است  ***نام حقیقیش ابوالموسیقی است

 

«سعید صفابخش»